Pure Show

No więc nie wiem czy to dobrze co sie stało czy nie. Otóż noi bossi wrócili z Pure London Show, gdzie mieli spotkać się z reprezentantami House of Frazer. Do spotkania nigdy nie doszło, bo nie przyszli. Prawdopodobnie śnieg się zmówił z nimi ;)

Cieszę się troszeczkę. Troszeczkę, bo dziś była nieco depresyjna atmosfera w pracy. Każdy zdołowany bo sprzedaże się daleko z oczekiwaniami minęły. Z tego co wiem moja bluzeczka Pink Python sprzedawała się ok,  czego jestem zadowolona, jak również Yellow Python(patrz 2 notki wcześniej), ale Sequin Bar nie sprzedał się wcale. Może nie jest to dobre mówić to, ale jakoś mnie to nie bardzo przejmuję, ponieważ to nie ja zaprojektowałam te dwie identyczne. Dopóty, dopóki moja zaprojektowana się sprzedała, jestem szczęśliwa.

Dzień jak dzisiaj pomaga Ci zrozumieć, jaka ta branża jest brutalna. Możesz wiele swojego wysiłku, czasu i pieniędzy poświęcić a i tak gówno z tego wyjdzie, chociaż nie ważnie jak się będziesz starać, bo ludziom się to poprostu nie spodoba. Dodatkowo widzisz, jak bardzo ekonomia uderza we wszystkie jej elementy. Ludzie boją się kupować ciuchy w bouticach bo po co, skoro mogą mieć tak samo trendy ciuszki nieco taniej z High Street shopu.

Druga sprawa, nie wiem, czy jest mi sens zostawać tutaj. Tutaj to znaczy w tej firmie. Wszystko czego się do tej pory mogłam nauczyć się nauczyłam i teraz nie wiem co zrobić, czy coś się zmieni czy bedę dalej traktowana jak robotnik w chińskiej fabryce 'podaj mi długopis'... Na dodatek pracując za darmo. Updatuje chyba CV i się zacznę rozglądać. Na serio zacznę przystępywać do pisania CV po polsku i może na kilka miesięcy bym przyjechała do Polszy... do pracy? Byłoby wspaniale, ale trochę się boję. Nawet nie wiem czego... chyba tego, ze odniosłabym sukces i nie dałabym szansy nikomu innemu ;)